|
Her gazeteci - yazar'ın derdi bu işte. Ayrılmak… Gazeteden ayrıldığında her tarafta insanların konuştuğunu görmek, Kızıyorum.
Ama ne. Bir haftadır yazılıyor Bekir Coşkun kovuldu. Bekir hocama sesleniyorum; Sevgili hocam tanışmasak da sizin yazılarınız ile büyüdüm, şimdi bende yazıyorum. Diyorum ki; siz kovulmadanız, aslında ayrıldınız.
Türkiye'nin en güçlü kalemine kovuldu demek ne kadar doğru olur? Bunu siz söyleyin... Hocam; her yeni yazıda bir çocuk doğar o çocuk, o gün büyür ve ölür. Ertesi sabah yeni çocuk doğar o da gece oniki' den sonra ölür. Ama sizin çocuklarınız hep yaşadı, yazdığınız her yazı bir çocuk oldu, konuşuldu. Kıymetli hocam; siz farkında olmadan birçok yazar ve gazetesi yetiştirdiniz. Şimdi sizin yetiştirdiğiniz yazarlar ne yazıyor onu bilemem, bildiğim şey siz kovulmadınız. Daha da yükseldiniz. Bir gün tanışsak size soracağım ilk soru şu olacak: Bekir Coşkun kendini yazsa ne yazardı?
Bir düşünün bir genç size mektup yazıyor. İnanın benim gibi o kadar çok genç var ki size hocam diyen.
Birde yazarlığı bırakır diyorlar. Ne komik değil mi? Yazarlık sadece gazetede yazmadan ibaret mi? Elbette değil... Gazeteden ayrılmak sadece adres değiştirmektir. Kovuldu diyemiyorum çünkü buna kalemim izin vermiyor...
Şunu beklemiştim. Gazetecilik destek işidir. Bu mesleğin güzelliği budur çünkü...
Ne demiş Bekir Coşkun? ‘’Önümde dört alternatif var. Üç medya kuruluşundan teklif aldım. Dördüncü alternatif de köşe yazarlığına nokta koymak. Benim için dördüncü alternatif daha ağır basıyor’’ dedi. İşte, gazeteci - yazarın farkı budur. Yazarlık bırakılmaz, yazmıyorsanız bırakmış sayılırsınız zaten. Devamında ne demiş? Haberde yazıyor. Köşe yazarlığını bıraktığı taktirde yazmaktan vazgeçmeyeceğini ve kafasında bir kitap projesi olduğunu da açıkladı. Coşkun ‘’ Kitap yazmayı düşünüyorum. Kitabımı yazarken boş duvar bulursam oraya da yazarım. Yazmaktan kopamam ama, köşe yazarlığına artık son vermek, benim için ciddi bir düşünce’’ dedi.
Yazarlık sadece gazetede yazmak değil. Boş duvar bile en büyük yazma sanatıdır.
Kopamam diyor, Bekir hocam. O zaman yazarlığı bırakmamış demektir...
|