|
Yüzün güneşe bakardı, güneşe bakanlar kıskanırdı. Ay gökten görününce, sende bir yıldız gibi parlardın. Ama bir nedeni vardı. Yağan yağmurlarda yüreğime her dediğinde bir ses bölerdi geceyi. Belki de en büyük nedeni buydu.
Aşk, sevgi, acı, tatlı herşey sendin. Bardaktan boşalırcasına olan sevgim, gözlerin ile hayalin değişmez gününde olurdu.
Aşkın anlatılmazdı ama...
Sen bana neden diye sorduğunda duvarlar bize bakar, yollar bize ağlardı. Senle yürüdüğüm yollarda, şiir yazmak benim en büyük mutluluğumdu.
Sen tatlı bir gülümsemen ile konuşurken yıldız, mehtap, kuşlar sessizce seni dinlerdi. En büyük sevdam, senin yüzüne bakmaktı. Sen bana neden diye sorduğunda birşey diyemezdim, aşkamın derinliğinde ay'a bakardım. Ay ışığı bir göz kırpardı.
Gözlerin bir sevdaya benzer, adın denizi anlatırdı.
Hatırlar mısın? Bir siyah birde beyaz vardı. Sen tam ortadaydın... Ben yorgun gözlerimdeki nem ile sana koşardım, karanlık zincirinde düşünürdüm. Rüyaların eşsiz güzelliği bile geceyi değiştirirdi. Sen değişmeyen gününde kalırdın.
Deryalarda yüzen saçların doğanın tadını çıkarıyor. Aşkın anlatılmaz ama... Ne olursa bunun adı, sana görünmeyen şehirlerden sesleniyorum.
Uyuyan melek misin? Hayatımı zenginleştiren bir gül müsün? Bilmiyorum.
Şimdi, gençliğim dizleri önüne eğilirken, sensizliği şiir yazıyorum bitmiyor cümlem.
|
.jpg)
.gif)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg){kind=small}
.jpg)
Ekleyen: Ökkeş ANALIK 
Tarih: 31.10.2010 
İzlenme: 
Yazdır:
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
(1).jpg)
