|
Dünyada her şey çok hızlı bir değişim içinde. Bilim ve teknoloji dünyayı alt üst ederken, krizler, tarihsel dönüşümler birbirini izliyor. Bütün bunlara rağmen insanlar birlikte yaşamayı seçmeyi devam ediyor…
Aşık oluyor, evleniyor, çoluk çocuk sahibi oluyoruz. Bu hızlı değişim bizleri sevgili, eş, anne-baba, büyük anne- baba olmaktan asla alı koyamıyor.
Bu birlikte yaşama seçimi sizce, sadece sevmek- sevilmek, çocuk yetiştirmek için midir?
Hepimiz çok iyi biliyoruz ki birlikte yaşamak o kadar da kolay bir şey değildir! Eğer o kadar kolay olsaydı, kavgalar, gürültüler, küsmeler, ayrılıklar olmazdı…
Sizce birliktelikler aynı zamanda derin ihtiyaçlarımız için de gerekli değil midir?
Mesela güçlü yanlarımızı keşfetmek, ayaklarımızı yere sağlam basmak, onaylanmak, yardımlaşmak, sohbet etmek, birlikte zaman geçirmek için gibi…
Peki bu birlikte yaşamı tercih edenlerimizin hayatları hep tozpembe midir?
Her şey hayatta tozpembe gitmeyebilir, ev ortamında, iş ortamında, sorunlar çıkabilir. Bunların bir kısmı dışımızdaki nedenler sonucu bir kısmı da bizlerden, bizim davranışlarımızdan kaynaklanabilir.
Bu sorunlar eş-dost ilişkilerimizi zedeleyebilir, iş hayatımıza, çocuklarımızın ise okul hayatlarına olumsuz etkilerde bulunabilir. Sorunlarımız, yaşadığımız olay veya yaşantıdaki tersliğin farkına vardığımızda çözüm aramaya başlarız…
Oysaki bu çözümü arayışımızla zaten o sorunu çözmeye başlamış olduğumuzun farkında bile değilizdir… Aynı bir hanımın ne yemek yapacağına karar vererek yemeğin yarısını yapmış sayılması gibiJ
Eş ve çocuklarımızla olan ilişkilerimizdeki ortaya çıkan sorunlarda, öncelikle onların oluşmaması için aile ruhunu ve ortamını güçlendirip, şekillendirmeye çalışmalıyız.
Göreceğiz ki bu çabamız karşılıksız kalmayacak, yaşadığımız sorunlarda çözüme ulaşmanın ilk adımlarını oluşturacaktır.
Hep inandığım gibi, içimizde ki anahtar! Yeter ki onun varlığını içimizdeki gücünün farkına varalım, o ışığı dışarı çıkartıp, doğru pozitif yönde kullanmasını bilelim…
Evimizdeki sevgi, saygı ve huzur ortamının hep şen kalması dileklerimle, esen kalınız.
|