Kilis Yardımlaşma derneği  

Sevgisiz dostluk olmaz!

Devamı  

NEVİN BALTA'NIN SON
KİTABI YAYINLANDI

 Devamı 

 Orhan SELEN

Devamı

NE zaman bir uçak görsem, aklıma deve geliyor.

Bir deve apronda, başına ne geleceğinden habersiz geviş getirip sağa-sola bakıyor. O sanıyor ki birazdan o kravatlı ve badem bıyıklı adam "Çuşaaaa..." diyecek, kendisi yere çökecek, kravatlı ve badem bıyıklı adam üzerine binecek...

Güzel güzel gidecekler.

Zaten kravatlı ve badem bıyıklı adamın "Genel Müdür" olduğunu da bilmiyor deve.

Ama kravatlı, badem bıyıklı adam onu yiyeceğini biliyor...

Öyle de oluyor zaten.

Deveyi yiyorlar...

*

Ne zaman havada uçak görsem aklıma deve gelir.

Gelişmemiş bir ülkenin insanı olmanın doğal sonucudur belki; turp gördüğümde o milletvekilini, şehrin ortasında boş arsa gördüğümde belediye başkanının yüzünü düşünürüm.

Cep telefonu görünce konuşmak yerine susmak gelir içimden.

Nohut; vatandaşı çağrıştırır.

Diyelim ki haşlanmış mısır gördüğümde aklıma Cumhurbaşkanı, at gördüğümde aklıma Başbakan gelir...

Yumurta gördüğümde Maliye Bakanı...

Saksı gördüğümde Adalet Bakanı...

Deve; uçak...

*

Dünyanın her yerinde uçak düşebilir, uçaklar havada oldukça bu zaman zaman olacak da...

Dün düşen uçak için de kimseyi peşin suçlamak elbette doğru değil. Ama uçağın düşmesinin hemen peşinden yaşananları gördünüz; havacılık tarihinin en kara-mizah olasılıkları bir bir sıralanıyordu:

"Motor düştü..."

"Benzin bitti..."

"Yeni pilot inmeyi öğreniyordu..."

Yıllar önce düşmüş uçakların sebebini dahi Türk kamuoyu hálá öğrenememişken, altı saat önce düşmüş uçağın düşüş sebebini nerden bileceksiniz?

Bilinen tek gerçek:

Güvensizlik...

Muhtemel basiretsizlik...

Ölen insanlar, acı içinde yakınları...

Ve siyasi iktidarların elinde oyuncak olmuş, rantı bol koca bir milli kuruluş...

Yoksa uçak görünce niye aklıma deve geliyor?...