Emekli Orgeneral Safder Necioğlu vefat etti      

 Devamı  
 

  Yunus Emre zamanında Anadolu'nun durumu

 Devamı  


 

24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNÜ KOTLU OLSUN

 

magazin
 
 
 
Cengiz Taşkent ve Korosu'nun Atatürk'ün sevdiği Şarkılar Konseri 
 

  Devamı   

 

 

 
 
 
 
 
 
  AKPINAR Temmuz 2017 Sayısı
 
 
 AKPINAR Mart 2017 Sayısı
 
 
 
Bir insanlık dersi...
 
 

 Orhan SELEN

Devamı

 

  
Hava Durumu Bilgileri

 
Döviz Kurları

Anket
Anket Seçilmemiş
Diğer Anketler

Ziyaretçiler
Toplam Ziyaretçi :  25874779
Bugün Ziyaretçi :  1570
Aktif Ziyaretçiler :  64

ANNEMİ İSTİYORUM
 
 
Sevgili dostlarım,
Bir Anneler Günü daha geldi. Annesi olanlar elbette onların bu güzel günlerini kutluyorlar. Ancak, olmayanlar için öyle acı bir gün ki bu gün. 
Ben annemi yıllar evvel kaybettim. Şimdi herkes annelerine hediyeler alırken, ben ağlıyorum,  nurlar içinde yatsın diye dualar ediyorum. O'nu öyle özlüyorum ki, geceleri yatarken belki bu gece inşallah annemi görürüm diyerek rüyalarımda annemi arıyorum. Oraya bakıyorum yok, buraya bakıyorum yok, bazen de bir bakıyorum ki; beni teselli etmeye çalışıyor; "üzülme,  ben yanındayım" diyor, "annecim" diyorum, sarılıyoruz, bir bakıyorum ki, ağlaya ağlaya uyanmışım. Özlediğimden, hasretten, bir daha hiç göremeyecek olmamdan bu ağlayışlarım biliyorum ama elimde değil. 
 
Ne kadar büyüsem de annemi arıyorum, annemi özlüyorum.   Bir derdim olsa; mezarının başına gidip onunla uzun uzun dertleşiyorum. O'ndan daha saf ve gerçek sevgi, beni sadece benim olduğum için seven başka kimsem yok ki.   
 
Ben çok küçük yaşlarımdayken babamı kaybetmişim. Kız kardeşimle annemi bırakıp gitmiş babam. Rahmetli babamın mezarının başında; "Azrail iki küçük yetimin gözünün yaşına bakmadan geldi aldı" diye yazar. Gencecik bir delikanlıyken elim bir trafik kazasında canı gibi sevdiği kocasını kaybeden annem, her sabah ağlardı. Soramazdik "niye ağlıyorsun annem" diye, bilirdik ki; babama ağlıyordu,  belki de bize ağlıyordu, "bu iki yetim kızla tek başına ben ne yapacağım bu dünyada" diye, kimbilir?
 
Ben anneannemlerde, kardeşim bir akrabamızın yanında büyüdük biz. Annem, babam öldükten sonra çalışmak zorunda kalmış ve bizi de mecburen büyüyene kadar veya bize bakacak duruma gelene kadar vermek zorunda kalmış. 
Anneannem, rahmetli, çok iyi bir insandı. İki tane teyzem vardı. Ben onların aralarında büyüdüm. Ben dört yaşımdayken onlar da ondört onbeş yaşlarında iki kardeştiler. Okula giderlerdi, bana bakarlardı, geceleri hep beraber aynı yatakta yatardık. 
 
Annem bize bakacak duruma gelmiş olmalı ki; bizi yanına aldı. İlkokul ikinci sınıftan liseye kadar annemin yanında okudum. Çok güzel yıllardı o yıllar. Hem kardeşim, hem annemle aynı evde, birarada bir aileydik artık.  
 
Liseye giderken yine anneannemlerin yanına geldim. Çünkü Kumrular Caddesi'ndeki Namık Kemal Ortaokulu'nda okumuştum orta okulu ve o okuldan mezun olan öğrencileri her okul kabul etmiyordu. Ya özel okula gidecektim ya da anneannemlerin muhiti olan Etlik Lisesi'nde okuyacaktim. Etlik Lisesi kabul ediyordu bu okulu. 
Teyzemler evlenmiş çoluk çocuğa karışmışlardı. Evde artık dedemle anneannem vardı. Üç yıllık lise hayatım da; resim, şiir ve kardesimle anneme olan özlemlerimle geçen anılarımla nihayet bitti ve ben yine Meşrutiyet Caddesi Bayındır Sokak'taki evimize geldim.
Hayat başlıyordu artık. Ben de hayata atılmak için çabalamaya başlamıştım. 
 
Yıllar geçti, önce dedemi kaybettim. Anneannem büyük teyzemlerle oturmaya başladı.  Bu arada annem Ankara Radyosu Uzman kadrosundan emekli oldu. Tam rahat edecekken önce kalp ameliyatı oldu, ardından göğüs kanseri ile mücadelemiz sonucunda annemi kaybettik. Bir dağ yıkılmıştı sanki arkamdan. Sırtımı dayıyormuşum anneme, hiç haberim yok. Her zaman "Handan bilir, Handan yapar, Handan başarır, Handan'a soralım " diyen annem yok, gitti. Bir Ocak ayında, ayın 11'inde 11 yazan bir tabuta koydular ve gitti. Üşümeye başladım. Nereye gitsem içimde büyük bir acı ve ben hep üşüyorum. Yalnızım.  Ve hiç bir şey hiç umurumda değil artık.  Eskiden beni üzen, takıldığım şeyler artık bomboş geliyor bana, öyle büyük bir acım var ki; şimdi bu çektiklerim, acımın yanında hiç kalıyor. Her şey boş. Ne büyük acı.  Ne zor.
Biraz zaman sonra, bir kurban bayramı sabahı anneannemi de kalp krizi neticesinde kaybettik. Büyüyorduk ama büyürken de en sevdiklerimi kaybediyordum. 
 
Yakınlarımız, eş, dost, akraba yavaş yavaş gittiler, ama annem; annemin acısı hiçbir şeye benzemiyor ki; acı, artık teselliyle kardeş olmuş durumda;  yanına gidince kavuşma tesellisi.  
Öyle özlüyorum ki O'nu, mezarı artık sanki yolumun üstü gibi, arabama bildiğim gibi yanındayım.  Bakıyorum "O" da beni bekliyor,  ağlayınca mezarında rahat yatamaz demişlerdi, yanında hiç ağlamıyorum üzülmesin diye. Anlatıyorum ne varsa, sonra dua ediyorum, mezar taşlarını yıkıyorum   kuşların pislediği yerleri temizliyorum, kızıyordur onlara; "yine geldiler başıma" diye. Orada hiç ağlamıyorum. Sonra biliyor mudur ağladığımı?
 
Üç buçuk yıl kadar evvel, büyük teyzemde bir takım rahatsızlıklar başladı. O da bu illete yakalanmış. Allah razı olsun eniştemden çok iyi bakıyor teyzeme. Bir hafta evvel hastaneye kaldırdık.  Genel durumu biraz düzelsin diye. Öyle mücadele ediyor ki; bu kadar yıl kemoterapi, radyoterapi aldı, hiç itiraz etmeden,  Allah'ın izniyle büyük bir umutla, sabırla bugünlere geldik.  Büyük oğlu Tolga; Kalp Damar Cerrahı, gelini anestezi doktoru. Sağolsunlar her a'nında yanındalar, O'nu hiç bırakmadan takib edip tedavi ettiler. Hepimiz her an yanındayız. Oğlu ve gelini hastanede gece gündüz başındalar. İki gece ben yanında kaldım. Uyuyor, uyanıyor, hastalık ve çaresizlikle mücadele ediyoruz. Ne diyor biliyor musunuz; " Annemi istiyorum!...
Ne yaparsak yapalım nafile. Annemi özledim, annem gelsin diyor. Annemi istiyorum diyor. Yetmiş yaşında ama gencecik, güzelim teyzem, annem diyor. 
 
Çaresizce ağladım o uyurken. "Anne" diye sayıklıyor rüyasında, çünkü biliyorum ki; o da benim annemi aradığım gibi arıyor annesini. Bulamıyor, görmek istiyor, göremiyor.  Çünkü biliyor ki; hastayken en iyi annesi bakar O'na, yemek yedirir, mama verir, bağrına basar, hiç uyumaz,  başında bekler, O'nu sever. Çok sever. 
 
Biz o'nu teselli edemiyoruz. Allahım yardımcısı olsun inşallah.
Kaç yaşında olursak olalım;  anne bambaşka bir şey. O bir melek. Dünyaya geldiğimizde bizi karşılayan, gidene kadar yanımızdan hiç ayrılmayan, gittikten sonra da kalbimizde yaşayan, hiç ölmeyen bir melek!!!
 
Allahım, teyzeciğime Ýâ Şafî adınla, şifasını ver Ya Rabbim. Yavrularına anneciklerini aratma Allah'ım. 
Anneler günündeyiz. Aslında, anneniz hayattaysa; her gününüz Anneler Günü. Anneniz hayattaysa; hergün arayın,  gidin görün annenizi. Ne şanslısınız.
 
Yoksa; yanına gidene kadar, hiç kimse teselli edemeyecek sizi. Her zaman bir yanınız eksik olacak, gülerken bile içinizde bir acı, anılar hep o'nunla dolu, kimse sizi o'nun gibi sevip, olduğunuz gibi görmeyecek. 
Annesizliğin tarifini edemem ben. Tarif edilemez.  Yaşanınca anlaşıldığını,  ben de yaşayınca anladım. 
Dostlarım, yavrusu olanların olmayanların anneler günü kutlu olsun. Hepimiz birilerine annelik yaptık. 
Rahmete kavuşmuş annelerimiz nur içinde yatsınlar. Bütün yavrular melek annelerini çok seviyorlar. 
 
Bu anneler gününde; canım melek annemi rahmetle anıyorum ve onun yerine can kardeşi güzel  Meral teyzeciğimin Anneler Gününü kutluyorum. 
Nurlar icinde uyu annem. 
 
Burada sizinle, teyzeciğimin oğlunun, doğum gününde,  teyzemin başucunda beklerken yazdığı, duygu dolu  mesajıni paylaşmak istiyorum. Allah yardımcımız olsun. 
 
Sağlıkla kalın.
 
 

 

Ekleyen:  Handan ÇÖLAŞAN
Tarih:  10.5.2020
İzlenme:  336
Yazdır:Yazdır
Eklenen Yorumlar 
Handan ÇÖLAŞAN Yazıları
Yine günlarden bayramHandan ÇÖLAŞAN [ 19.7.2021 Devamı
Orhan Saygıcı'yı kaybettikHandan ÇÖLAŞAN [ 19.7.2021 Devamı
Polis Haftamız Kutlu OlsunHandan ÇÖLAŞAN [ 10.4.2021 Devamı
Çağımızın Yeni HastalığıHandan ÇÖLAŞAN [ 21.2.2021 Devamı
İlhan CAVCAV!Handan ÇÖLAŞAN [ 29.1.2021 Devamı
Nice mutlu yıllara...Handan ÇÖLAŞAN [ 1.1.2021 Devamı
17 AralıkHandan ÇÖLAŞAN [ 17.12.2020 Devamı
Dünya Piyanistler GünüHandan ÇÖLAŞAN [ 7.12.2020 Devamı
24 Kasım Öğretmenler GünüHandan ÇÖLAŞAN [ 23.11.2020 Devamı
Kıbrıs ımızın 37 kuruluş yıldönümü Handan ÇÖLAŞAN [ 15.11.2020 Devamı
ORDA SABAH OLMADI MI...Handan ÇÖLAŞAN [ 9.11.2020 Devamı
4 Ekim Dünya Hayvanları Koruma Günü.Handan ÇÖLAŞAN [ 5.10.2020 Devamı
Hayat devam ediyorHandan ÇÖLAŞAN [ 29.9.2020 Devamı
Nazende SevgilimHandan ÇÖLAŞAN [ 16.8.2020 Devamı
TEYZEM...Handan ÇÖLAŞAN [ 23.6.2020 Devamı
YÜKSEK TEPELERHandan ÇÖLAŞAN [ 17.6.2020 Devamı
Timüs Bezi Handan ÇÖLAŞAN [ 22.5.2020 Devamı
KEDİLERHandan ÇÖLAŞAN [ 2.5.2020 Devamı
SARS COVIT 19 .... Evde kalmamız şartHandan ÇÖLAŞAN [ 23.3.2020 Devamı
Serdar OKAN Resim SergisiHandan ÇÖLAŞAN [ 16.3.2020 Devamı
Karma'şa Resim SergisiHandan ÇÖLAŞAN [ 1.3.2020 Devamı
Korona Virüsü.Handan ÇÖLAŞAN [ 2.2.2020 Devamı
N'olurdu?Handan ÇÖLAŞAN [ 2.2.2020 Devamı
İSTANBUL DEYİNCE.... Handan ÇÖLAŞAN [ 19.1.2020 Devamı
İstanbul deyince...Handan ÇÖLAŞAN [ 16.1.2020 Devamı
15 Kasım KIBRIS 36.YIL KUTLAMALARIHandan ÇÖLAŞAN [ 15.11.2019 Devamı
4 Ekim Dünya Hayvanları Koruma GünüHandan ÇÖLAŞAN [ 4.10.2019 Devamı
DÜNYA BARIŞ GÜNÜHandan ÇÖLAŞAN [ 22.9.2019 Devamı
Murat Dedeman Hayatını KaybettiHandan ÇÖLAŞAN [ 27.7.2019 Devamı
Kıbrıs Barış Harekatı'nın 45. yıldönümü. Handan ÇÖLAŞAN [ 24.7.2019 Devamı
BABİL BAHÇELERİHandan ÇÖLAŞAN [ 1.7.2019 Devamı
Anneler Gününüz kutlu olsunHandan ÇÖLAŞAN [ 12.5.2019 Devamı
HıdırellezHandan ÇÖLAŞAN [ 5.5.2019 Devamı
23 Nisan kutlu olsunHandan ÇÖLAŞAN [ 23.4.2019 Devamı
4 Nisan Sokak Hayvanları GünüHandan ÇÖLAŞAN [ 4.4.2019 Devamı
Sayfalar : 1  2  
Yazarlar
Prof. Dr. Anıl ÇEÇEN

TÜRK DÜNYASI BÜTÜNLEŞİYOR
Hüseyin TOPRAK

DİNDAR İLE DİNCİYİ AYIRT ETMEK…
M. Yahya EFE

Kilis’in Eğitim Hayırseverleri
Harika ÖREN

ENGELLER AŞMAK İÇİNDİR
Belma Demir AKDAĞ

NEREYE KADAR
Ahmet GÖKSAN

SAVAŞIN HELLİMİ
Ayten YAVAŞÇA

AĞLAR GEZERİM SAHİLİ SANKİ BENİMLESİN
Metin Mercimek

BEN ÖĞRETMENİM
Arzu KÖK

Kökleri Unutmak…
Mehmet KADIOĞLU

Efece Haber'de
Handan ÇÖLAŞAN

Yine günlarden bayram
Fevziye ŞİMDİ

BEYNİMİZ VE MUTLULUK HORMONU
Orhan SELEN

UNUTKANLIK SALGINI
Alev YILDIRIMCI

OKUMALISIN
Dr. Doğan KUŞMAN

KURANI KERİMİ OKUMAK DEĞİL YAŞAMAK LAZIM!
Şahika ÖNER

SONBAHARIN İÇİNDE!
Nevin BALTA

Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi
Münevver ÖZCAN

ŞİKAYET ETME DEĞİŞTİR ..
Elveda TANIK

LEBALEB KONGRE...
Dr. İbrahim ATEŞ

ÂŞÛRÂ GÜNÜNÜN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
Sevinç ŞİMŞEK

Bilgimiz yok, zikrimiz AŞI !
Oktay ZERRİN

ŞİDDET ŞİDDETİ DOĞURUR !
Sevgi Ünal

DİKEN ÜSTÜ
Samet Şimşek

Parçalanmış bir toplumda GENÇ olmak

 

 

 

 

Her Hakkı Saklıdır. Efe'ce Haber Gazetesi © 2008 Tasarım : Linear Yazılım

Reklam