Emekli Orgeneral Safder Necioğlu vefat etti      

 Devamı  
 

  Yunus Emre zamanında Anadolu'nun durumu

 Devamı  


 

24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNÜ KOTLU OLSUN

 

magazin
 
 
 
Cengiz Taşkent ve Korosu'nun Atatürk'ün sevdiği Şarkılar Konseri 
 

  Devamı   

 

 

 
 
 
 
 
 
  AKPINAR Temmuz 2017 Sayısı
 
 
 AKPINAR Mart 2017 Sayısı
 
 
 
Bir insanlık dersi...
 
 

 Orhan SELEN

Devamı

 

  
Hava Durumu Bilgileri

 
Döviz Kurları

Anket
Anket Seçilmemiş
Diğer Anketler

Ziyaretçiler
Toplam Ziyaretçi :  25874545
Bugün Ziyaretçi :  1336
Aktif Ziyaretçiler :  128

İstanbul deyince...
 
 
        Bir çocuğa ne verirseniz onun yaşamını o denli etkilersiniz. Çünkü; düşünecek olursak  hayat gerçekten de ufakken etrafımızda olan bitenlerle yürür gider. Yaşamınızı yönlendiren şeyleri hiç düşündünüz mü?   
       70'lı yıllardı. Rahmetli anneciğimin , kardeşimle beni Şubat tatilinde rahmetli halacığımın Emirgan Çınaraltı'ndaki evine yolladığı yıllar. 
        Babam öldüğünde annem beni babaannemlere vermişti. Belki de o zaman, birlikte bu kararı aldılar,  bilemiyorum. Ama bildiğim; ben babaannemin Ankara Ulus'taki evinin karşısındaki Bozkurt Ilkokulu'nda 1.sınıfta okuyorken; halam akşamları (o zamanlar okuldan veya işten diye düşündüğüm) eve geldiğinde  bana heceleri çalıştırırdı. "A-ta-türk" kelimesini ayrı ayrı hecelerdim ama halam "şimdi birlikte oku bunları" deyince birleştiremezdim. Sadece bu kelime değil, bütün kelimelerdeki heceleri hecelerdim ama kelime halinde söyleyemezdim.
 
      
 Halam çok sakin ve sabırlı olarak çalıştırırdı beni. Ancak, heceleri kelime haline getiremediğini görünce inanamazdı bunu nasıl yapamadığıma.
       Yine bir akşam,  heceleri kelime haline getirme çalışmalarımız esnasında halam; " ne diyo burada Handan'cım oku bakalım" dediğinde  ben yine;  "A  ta  türk " dedim. "Şimdi hepsini oku bakalım " dediğinde;  birden "ATATÜRK" dedim. 
        Rahmetli halam ayağa kalktı, sevinçten çığlık atarcasına haykırmaya başladı.   "Aneeee,   Handan Atatürk dedi, Handan Atatürk dedi". 
        Beni öptü, sevgi gösterilerinde bulundu ve içeri gitti. Gıcırdama sesinden babaannemin kimbilir ne hatıralarla dolu  antika  ahşap  gardrobunu açtığını anladım. Biraz sonra elinde, şimdilerde düşündüğümde;  büyük, yassı,  lacivert parlak bir hediye kağıdına sarılmış bir şekilde hayal ettiğim bir paketle geldi. 
       Büyük bir merakla ona bakarken,; "bunu senin için aldım, hediyen bu. "Atatürk "dediğin icin, bir gün heceleri çözeceğini bildiğim için sana bunu aldım aç bakalım" dedi. 
       Açtım. Büyük bir defter,  bir suluboya ve bir çikolata vardı içinde. Ama öyle şaşırmıştım ki, bizim okuldaki  resim defterimize benzemiyordu, onun iki katı kadar büyüklükte bir resim defteriydi bu defter. 
        Ne kadar şaşırdım, ne kadar sevindim, ne gibi daha başka duygulardaydım bilemiyorum ama, bende büyük etki yaratan bu anlar günlerce rüyama girdi.
       Okul yıllarımda; önce aile içi ilişkiler, düzen, dersler derken  ilgi alanlarım gelişti. Teyzemlerden örgü, dantel, anneannemden yemekler öğrendim, dedemden büyük bir saygıyı, kardeşimden hasreti öğrendim. 
       Lise yıllarına geldiğimde ne yaparsam yapayım, mutlaka günün sonunda resim yaptığımı, geceleri şiir yazdığımı ve arkadaşlarım sinemaya, parka giderken benim müzik aletleri satan mağazalara gidip  akordion,  flüt, ud, keman, kanun, piyano gibi aletlerin fiyatlarını araştırdığımı farkettim. Müziğe; şarkı söylemeye ve enstruman çalmaya çok büyük bir ilgim vardı. Bu aletlerin  nasıl çalndıkları,  piyano almak için neler yapmam gerektiği hiç aklımdan çıkmazdı.
       Çok iyi resim yapıyordum, hocalarım beni çok övüyorlardı ama o devirlerde ressam olunca aç kalacağım, para kazanamayacağım söz konusuydu.  Çünkü bir resim ancak ressam ölürse değer kazanabilir,  para kazanmak için başka bir meslek edinmek gerekirdi. Buna inandığım için, resimle bir hobimmiş gibi yaşadım yıllarca. Müziği de her arkadaş birlikteliğinde şarkılar söyleyerek, mikrofonu kaptığım gibi sahnelere çıkarak ve param olunca yapabileceğim bir zevk olarak düşündüm. 
       Çesitli işlerde çalıştım.  Biraz ticaretle uğraştım. Bir bayan olarak çok becerikli, yetenekli bir yapıya sahiptim. Resim, müzik ve şiirden para kazanamayabilirdim ama inşaat, tadilat, dekorasyon, mimari projeler, otelcilik, mağazacılık, çeşitli cafe bistroların veya lux lokantaların, çoklu sistemlerdeki işletmelerin;  fizibilite ve personel istihdamlarında çok gelişmiştim. 
      Yıllarca çalıştım ve sonunda emekli oldum. Bu çalışmalarımın neticesinde emekli olduktan sonra yaşayabilmem için gereken imkânlara kavuşmuştum. 
       Artık evimde rahatça ve kimseyle mücadele etmeden yaşayabilirdim. Ancak zamanla bu emekliliğin bana vermiş olduğu boşluğu farkettim. Ben çalışmadan duramazdım. Zaman içerisinde öyle eli açık ve hiç hesap yapmadan harcayan birisi haline gelmiş olduğumdan, bir müddet sonra aldığım paranın bana yetmediğini de farketmiştim. 
       Ne yapacağımı düşünürken bir gün rüyamda resim yaptığımı gördüm. Birden içimde büyük bir heyecanla uyandım.  "Handan" dedim kendi kendime, "Sen ressamsın, Allahın verdiği doğuştan bir yeteneğin var, haydi oturma tablolar yap,  sergiler aç, şiirler yaz,  kitap bastır, şarkılar söyle, çalışırken yapamıyordun, işte sana zaman, haydi" dedim. 
       Başladım resim yapmaya, şiirler yazmaya. Müzik koroları, keman dersleri derken "aman Allahım" dedim "ne kadar mutluyum ben.. ". Bir baktım ki yıllarca hep başkaları için yaşamışım ve şimdi kendim için yaşıyorum. 
 
 
 
Resim sergileri açtım, bir sürü tablolar sattım, içlerinde bir türlü  kavuşamadığım o sevdiğime,  bir sürü derin hikayeleri olan aşk şiirleri yazdım. Müzik korolarına gidip koristlikler yaptım. 
       Bir çalışma yılı sonrasında rahmetli Zeynettin Maraş'ın kimbilir hangi duygularla yaşayıp yazdığı "Gizli aşk bu söyleyemem derdimi hiç kimseye" adlı eserini solo olarak okudum. Rahmetli babam cümbüş çalardı. Behiye Aksoy'u da çok severmiş ve göbek adımı da o yüzden "Behiye" koymuşlar. Onun eserlerini de okurmuş. Acaba ben de babamın anısına "Gizli Aşk Bu"yu Behiye Aksoy gibi okuyabilirim mi dedim, bilmiyorum. Ardından bir tango merakı ve "Ben kalender meşrebim.." ardından eski şarkılar ve müziğin o muhteşem güzelliğiyle solistliğin de tadına vardım. 
       Aslında özüne dönmüştüm. Yıllarca o iş  bu iş derken, çalışıp çabalamıştım ama içimdeki sanat ve bir sürü aşklar benimle birlikte büyümüşlerdi. Işte asıl şimdi yaşam başlıyor gibiydi. Hayat buydu zaten. Geceleri başımın ucundan ayırmadığım defterim kalemimle aniden uyanıp yazdığım şiirler, martıların; kanat çırparken attıkları kahkahalar"i anlatan satırlarım,  "beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın" diyen güfteler, "ben hiç bu kadar sevmedim ömrümde siyahı" deyip de siyaha özlem duyuran dizeler; ne bileyim ruhum aradığını buldu galiba sonunda dedim kendi kendime. 
       Ve sonunda "Istanbul Deyince.. " adı altında yazdığım dizeler; çocukluğumda halamın aldığı resim defteri ve boyalarla ortaya çıkan eserler ve büyüdüğümde anladığım gerçekler: Çocuklara ne verirseniz; onlar da büyüdüklerinde size, daha fazlasını verirler.  
       Yıllar sonra büyüdüğümde farkettim ki; ben de ufak çocuklara, onların özel günlerinde bir resim defteri, boyalar ve fırçalar alıyorum. Çünkü biliyorum ki onlara bir mızıka verseniz, bir flüt alsaniz müzisyen olur, resimle ilgili bir şeyler alsanız ressam,  ya da sanatçı olurlar. 
       Sağlıcakla kalınız efendim.
 

 

Ekleyen:  Handan ÇÖLAŞAN
Tarih:  16.1.2020
İzlenme:  901
Yazdır:Yazdır
Eklenen Yorumlar 
Handan ÇÖLAŞAN Yazıları
Yine günlarden bayramHandan ÇÖLAŞAN [ 19.7.2021 Devamı
Orhan Saygıcı'yı kaybettikHandan ÇÖLAŞAN [ 19.7.2021 Devamı
Polis Haftamız Kutlu OlsunHandan ÇÖLAŞAN [ 10.4.2021 Devamı
Çağımızın Yeni HastalığıHandan ÇÖLAŞAN [ 21.2.2021 Devamı
İlhan CAVCAV!Handan ÇÖLAŞAN [ 29.1.2021 Devamı
Nice mutlu yıllara...Handan ÇÖLAŞAN [ 1.1.2021 Devamı
17 AralıkHandan ÇÖLAŞAN [ 17.12.2020 Devamı
Dünya Piyanistler GünüHandan ÇÖLAŞAN [ 7.12.2020 Devamı
24 Kasım Öğretmenler GünüHandan ÇÖLAŞAN [ 23.11.2020 Devamı
Kıbrıs ımızın 37 kuruluş yıldönümü Handan ÇÖLAŞAN [ 15.11.2020 Devamı
ORDA SABAH OLMADI MI...Handan ÇÖLAŞAN [ 9.11.2020 Devamı
4 Ekim Dünya Hayvanları Koruma Günü.Handan ÇÖLAŞAN [ 5.10.2020 Devamı
Hayat devam ediyorHandan ÇÖLAŞAN [ 29.9.2020 Devamı
Nazende SevgilimHandan ÇÖLAŞAN [ 16.8.2020 Devamı
TEYZEM...Handan ÇÖLAŞAN [ 23.6.2020 Devamı
YÜKSEK TEPELERHandan ÇÖLAŞAN [ 17.6.2020 Devamı
Timüs Bezi Handan ÇÖLAŞAN [ 22.5.2020 Devamı
ANNEMİ İSTİYORUMHandan ÇÖLAŞAN [ 10.5.2020 Devamı
KEDİLERHandan ÇÖLAŞAN [ 2.5.2020 Devamı
SARS COVIT 19 .... Evde kalmamız şartHandan ÇÖLAŞAN [ 23.3.2020 Devamı
Serdar OKAN Resim SergisiHandan ÇÖLAŞAN [ 16.3.2020 Devamı
Karma'şa Resim SergisiHandan ÇÖLAŞAN [ 1.3.2020 Devamı
Korona Virüsü.Handan ÇÖLAŞAN [ 2.2.2020 Devamı
N'olurdu?Handan ÇÖLAŞAN [ 2.2.2020 Devamı
İSTANBUL DEYİNCE.... Handan ÇÖLAŞAN [ 19.1.2020 Devamı
15 Kasım KIBRIS 36.YIL KUTLAMALARIHandan ÇÖLAŞAN [ 15.11.2019 Devamı
4 Ekim Dünya Hayvanları Koruma GünüHandan ÇÖLAŞAN [ 4.10.2019 Devamı
DÜNYA BARIŞ GÜNÜHandan ÇÖLAŞAN [ 22.9.2019 Devamı
Murat Dedeman Hayatını KaybettiHandan ÇÖLAŞAN [ 27.7.2019 Devamı
Kıbrıs Barış Harekatı'nın 45. yıldönümü. Handan ÇÖLAŞAN [ 24.7.2019 Devamı
BABİL BAHÇELERİHandan ÇÖLAŞAN [ 1.7.2019 Devamı
Anneler Gününüz kutlu olsunHandan ÇÖLAŞAN [ 12.5.2019 Devamı
HıdırellezHandan ÇÖLAŞAN [ 5.5.2019 Devamı
23 Nisan kutlu olsunHandan ÇÖLAŞAN [ 23.4.2019 Devamı
4 Nisan Sokak Hayvanları GünüHandan ÇÖLAŞAN [ 4.4.2019 Devamı
Sayfalar : 1  2  
Yazarlar
Prof. Dr. Anıl ÇEÇEN

TÜRK DÜNYASI BÜTÜNLEŞİYOR
Hüseyin TOPRAK

DİNDAR İLE DİNCİYİ AYIRT ETMEK…
M. Yahya EFE

Kilis’in Eğitim Hayırseverleri
Harika ÖREN

ENGELLER AŞMAK İÇİNDİR
Belma Demir AKDAĞ

NEREYE KADAR
Ahmet GÖKSAN

SAVAŞIN HELLİMİ
Ayten YAVAŞÇA

AĞLAR GEZERİM SAHİLİ SANKİ BENİMLESİN
Metin Mercimek

BEN ÖĞRETMENİM
Arzu KÖK

Kökleri Unutmak…
Mehmet KADIOĞLU

Efece Haber'de
Handan ÇÖLAŞAN

Yine günlarden bayram
Fevziye ŞİMDİ

BEYNİMİZ VE MUTLULUK HORMONU
Orhan SELEN

UNUTKANLIK SALGINI
Alev YILDIRIMCI

OKUMALISIN
Dr. Doğan KUŞMAN

KURANI KERİMİ OKUMAK DEĞİL YAŞAMAK LAZIM!
Şahika ÖNER

SONBAHARIN İÇİNDE!
Nevin BALTA

Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi
Münevver ÖZCAN

ŞİKAYET ETME DEĞİŞTİR ..
Elveda TANIK

LEBALEB KONGRE...
Dr. İbrahim ATEŞ

ÂŞÛRÂ GÜNÜNÜN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
Sevinç ŞİMŞEK

Bilgimiz yok, zikrimiz AŞI !
Oktay ZERRİN

ŞİDDET ŞİDDETİ DOĞURUR !
Sevgi Ünal

DİKEN ÜSTÜ
Samet Şimşek

Parçalanmış bir toplumda GENÇ olmak

 

 

 

 

Her Hakkı Saklıdır. Efe'ce Haber Gazetesi © 2008 Tasarım : Linear Yazılım

Reklam