Kilis Yardımlaşma derneği  

Sevgisiz dostluk olmaz!

Devamı  

NEVİN BALTA'NIN SON
KİTABI YAYINLANDI

 Devamı 

 Orhan SELEN

Devamı

   

     “HİÇ KİMSE GERÇEKTEN SEVGİSİNDEN EMİN OLMADAN BİR BAŞKASININ SEVGİ BAHÇESİNİ ZİYARET EDEMEZ.”
                                                                                   Şükrüye Özuymaz


        Her güzel şey gibi, sevgi de emek ister, ilgi ister, şefkat ister. Sevgi duygusuna gönül veren hisli insanlara bir göz attığımız zaman, şairler, bestekarlar, yazarlar ve tüm sanatçılar, sevgi bahçesinden nice ilham çiçekleri topladıklarını görürüz. Kim bilir bu ilham çiçeklerini toplayanlar, en güzel huzurun ve mutluluğun anılarını yaşamışlardır.

         Kuzenim Şükrüye Özuymaz, yukarıda sevgi bahçesiyle ilgili güzel bir yorum yapınca, hemen aklıma, sevgi tohumu geldi. Şimdi toprağa ekilen tohumun ne denli evrelerden geçtiği konusuna bir göz atalım.

         Önce tohumu ekmek için toprak bulunur. İlk zorlu emek burada başlar. Sonra toprağı işlemek, verimli hale getirmek için başka ürünler temin edilir. Emekle filizlenen tohum böcekten, rüzgardan korunmaya alınır. Toprağa sımsıkı tutulan filiz, başını eğse bile dimdik ayakta durur ve asla yıkılmaz. Çünkü bin bir emekle meydana gelen bu duygunun ismi sevgidir.

        Bir de sevginin emekle daha iyi anlaşıldığını bir fıkra ile de dile getirelim:

       “Zengin bir adam, kendi bahçesinden topladığı yarım sepet kirazı, yan evdeki komşusuna götürüp; “merhaba hacı amca, bugün ağaca çıkıp, sen ve teyzem için kiraz topladım” der. Bu amca dediği kişi ise, en az 70 yaşlarında bir ihtiyarmış. Her nedense insanlarla fazla konuşmaz, derdini kimseye açmak istemez, emekli aylığıyla geçinmeye çalışırmış. Zaten eşinden başka da kimsesi yokmuş.

       Kirazları görünce gözleri dolan yaşlı adam, biraz sonra ağlamaya başlamış. Zengin adam bu ağlamayı pek anlamamış. Bir tahminde bulunarak, “Her halde kirazı çok seviyorsunuz. Eğer bilseydim size daha sık gelirdim.” demiş. Yaşlı adam onun omuzlarını okşayarak “Kirazı elbette severim yavrum, teyzen de sever. Ama bana öyle gözyaşı döktüren şey, bizim için ağaca çıkma zahmetine katılıp bir emek vermenizdir.” demiş ve çok mutlu olduğunu ifade etmiştir.

      Bu küçük anlatımda görüldüğü üzere, yaşlı adamı en çok duygulandıran konu, kirazı sevmesi ve yemesi değil, kendisine duyulan gerçek sevgi ve saygının gösterilmesinde harcamış olduğu emektir.

      Sevgi Bahçesi’nin meyve ve çiçeklerinden faydalanmak için öncelikle, insanı fedakarlık bağına götüren ilgi, yakınlık, bağlılık ve paylaşım duygusunu İyi anlamak gerekir. İnsanlarda sağlıklı iletişim ve ilişki ortamının kurulması da yine sevgi bahçesinden geçer. Bu iletişimi sağlamak için de insanlarla konuşmak, onları dinlemek ve paylaşmakla mümkündür.

      İşte Şükrüye Özuymaz’ın “Hiç kimse gerçekten sevgisinden emin olmadan bir başkasının sevgi bahçesini ziyaret edemez” anlamlı sözünden yola çıkarak, öncelikle kendimizi sevgi duygularıyla yeterince beslemeden, emek vermeden, fedakarlık etmeden gerçekten de bu sevgi bahçesine girmenin çok zor olduğunu düşünüyor ve Sevgili Şükrüye Özuymaz’ın görüşlerine katılıyorum.

     Hoşça kalın....